Fernando Alonso

Poena ove sezone:

0

Podijuma u karijeri:

86

Ukupno poena u karijeri:

1364

Odveženih Velikih Nagrada:

198

Titula:

2

Datum rođenja:

29.07.1981.

Mesto rođenja:

Ovijedo

Zemlja rođenja:

Spanija

2013

Odražava borbu za naslov prvaka pružajući vozački maksimum. Ferari nema konkurentan bolid za takmičenje sa Red Bulom, a u pojedinim delovima sezone zaostaje i za Mercedesom i Lotusom.

Izuzev u Maleziji osvaja boodve na svim trkama do VN Japana gde postavlja novi rekord po broju osvojenih bodova sa 1571 bodom, prstigavši Šumahera koji je do tada držao rekord sa 1566 bodova.

Plasmanom na jedanestu poziciju, odnosno van zone bodova u Indiji i definiotivno ga izbacuje iz borbe za titulu.

Osvoja ukupno 242 boda, uz 2 pobede (VN Kine i VN Španije) i 7 podijuma.

2012

Ferari nije isporučio konkurentan bolid ali Alonso izvlači nemoguće iz F2012. U Australiji završava na 5. mestu, a na kišvitoj Velikoj nagradi Malezije pobeđuje i vraća nadu Skuderiji da je obrt moguć. Konstanto osvaja bodove i pored lošijih startih pozicija.

Na Velikoj nagradi Evrope, osmoj trci sezone, posle pehova rivala uspeva da ostvari drugu pobedu, prekine niz od sedam različitih pobednika i izbije na prvu poziciji u konkurenciji vozača. Na kišovitom Hokenhajmu - VN Nemačke, osvaja drugu pol poziciju i treću pobedu, 30-u u karijeri. Prvi vozač sa tri pobede u sezoni.

Na Velikoj nagradi Singapura osvaja treće mesto, penje se na podijum osmi put u sezoni, 81. u karijeri i tako izbija na treće mesto po broju podijuma u Formuli 1. Ispred njega su još Alen Prost sa 106 podijuma i Mihael Šumaher sa 155.

Odustaje sa Velike nagrade japana što je možda i odlučilo šampionat. U pet preostalih trka sezone beleži pet podijuma i završava sezonu sa 3 boda manje od šampiona Fetela.

Vicešampion sa osvojenih 278 bodova, 13 podijuma od čega su 3 pobede i 2 pol-pozicije.

Jedna od najboljih sezona u karijeri za španskog asa. 

2011

Izvlači maksimum iz prilično nekonkurentnog Ferarija, koji ne može da se poredi sa Red Bulom i Meklarenom. U timskom duelu deklasira Felipea Masu. Uspeva da osvoji Veliku nagradu Velike Britanije (uz još devet podijuma) i tako donese Ferairju bar jednu pobedu u sezoni. Za bod mu izmiče treća pozicija koju odnosi Mark Veber. Pozicija 4 u generalnom plasmanu sa 257 bodova.

2010

Uspeo da se nametne u Ferariju kao vozač broj jedan nad oporavljenim Masom. Osvojio trku u Bahreinu koja je otvorila sezonu, ali auto je u narednim trkama sve manje konkurentan... U borbu se vraća u julu, a tim ga stavlja u potpunosti na poziciju vozača broj 1. Do kraja sezone uspeva da veliki zaostatak od 47 poena anulira i bori se za titulu na poslednjoj trci sezone. Međutim loša strategija i preran odlazak u boks da bi se pratila strategija Marka Vebera stavlja ga u lošu poziciji pri povratku na stazu, odmah iza Petrova, koji uspeva da ga zadrži do samog kraja trke. I pored 5 pobeda u sezoni završava na poziciji 2 u šampionatu sa 252 boda.

2009

Razočaravajuća godina u Renou u kojoj se borio za bodove u nekonkurentnom bolidu. Jedna pol pozicija u Mađarskoj i podijum u Singapuru bili su najsvetliji trenutci sezone. Posle primetnog zastoja u razvoju bolida i "Krešgejt" afere sa Nelsonom Pikeom, koja je isplivala na površinu sredinom sezone kada je Pike dobio otkaz, odlučuje da raskine ugovor pre vremena i pređe u Ferari.

2008

Bolid Reno R28 nije bio konkurentan ali je uspeo da trijumfuje na dve trke pri završetku sezone od čega jednom u Singapuru na prvoj noćnoj trci u istoriji Formule 1. Šapionat završava kao petoplasirani i produžava ugovor sa Renoom na još dve godine.

2007

Torbulentna sezona u Meklarenu, završena na kraju sa trećim mestom u generalnom poretku vozača uz četiri pobede u sezoni. Odnosi sa debitantom Hamiltonom nisu bili najbolji čak su bili i najveći rivali. Situacija sa ostatkom tima je dodatno zaoštrena kada je otkrivena afera sa krađom dokumenata od ekipe Ferari, odnosno favorizovanjem Hamiltona od polovine sezone što je dovelo povratku u Reno u narednoj sezoni.

2006

Dominirao u prvom delu šampionata u svom Renou, pobedivši šest puta u prvih devet trka. U drugom delu sezone vodi veliku borbu sa Ferarijevim Mihaelom Šumaherom i uspeva da odbrani titulu. Prelazak u Meklaren najavljen još na početku sezone.

2005

Sedam pobeda u šapionatu, najmlađi šampion Formule 1 ikada sa 24 godine. Sazreva kao vozač i na kraju sezone ima sedam pobeda, isto kao i Kimi Raikonen, ali razliku u bodovima +21 (Alonso-133 a Raikonen-112) na kraju šampionata.

2004

Još bolje izdanje, ali na kraju sezone pomalo razočaravajuće. Dominirao je nad iskusnim kolegom u timu Jarnom Trulijem i završio kao četvrti u generalnom plasmanu. Osvojio pol poziciju u Franacuskoj (Manji Kur), četiri puta na podijumu, od čega je jedno drugo mesto u Francuskoj.

2003

Zvanični vozač Renoa. Odmah proglašen za novog Mihaela Šumahera. Postao najmlađi vozač koji je osvojio pol poziciju, na trci u Maleziji. Osvojio pol poziciju i pobedio u Mađarskoj, obišavši Šumahera za krug. Šesti u generalnom plasmanu vozača na kraju sezone.

2002

Zvanični test vozač Renoa. Testirao iste godine i za ekipu Jaguar.

2001

Debitovao u Formuli 1 u ekipi Minardi.

2000

Prelazi u Formula 3000 šampionat. Zabeležio pobedu na Spa-Frankošamp stazi. Šampionat završio kao četvrtoplasirani.

1999

Dominirao u Euro-Open Movistar Nisan seriji jednoseda, sa devet pol pozicija i šest pobeda osvojivši šapionat.

1998

Drugi u Evropskom karting šampionatu.

Reklame